Tijdens onze eerste dagen op de camping hebben we eigenlijk ongeveer niets ‘speciaal’ gedaan. De kinderen hebben gespeeld, mama en papa deden dutjes in de hangmat, en we speelden samen met Dax op het strand.
Vlak voor ons vertrek hadden we een 2-seconds tentje en een luchtmatras aangeschaft. Lowie vroeg al heel lang om in de tent te slapen. Op camperplekken kan dat niet, maar op een camping gelukkig wel. Tijdens onze eerste nacht hadden we Lowie de mogelijkheid gegeven om in de tent te slapen. We dachten: als hij deze nacht schrik krijgt dan komt hij wel terug binnen. Maar we vergeten soms dat hij al bijna 9 is… van schrik was geen sprake en hij heeft de hele nacht in de tent geslapen. De volgende nacht ging Alies ook mee in de tent slapen… en vanaf dan deden ze dat de hele vakantie lang. Als ze wakker werden wilden ze ineens op pad gaan, dus we legden ’s avonds hun kledij en ontbijt klaar op de tafel. Als wij ’s ochtends wakker werden, waren Lowie en Alies al aangekleed, hadden ontbeten en waren (samen) op pad op de camping. Grote en zelfstandige kinderen, het is toch een gemak…
De voorlaatste dag wilden we toch iets gaan doen. De kinderen hadden fietsen bij, we huurden zelf fietsen en een fietskar op de camping.
Het fantastische aan Oléron is dat er een uitgebreid fietspadennetwerk is. In Frankrijk is fietsen (en zeker met kleine kinderen) doorgaans nog niet vanzelfsprekend. In Oléron kan je makkelijk van het ene dorp / stadje naar het andere, alles is prima aangeduid.
We namen de fiets naar het marktje in Chateau-d’Oléron. We kregen een fikse regenbuig over ons, en hebben even moeten schuilen. Toch zijn we uiteindelijk in het stadje geraakt, al kozen we per ongeluk voor een gewone route, dus niet langs de rustige fietswegen. Lowie en Céleste rijden verschillende kilometers netjes langs een drukke autobaan. Alies en Maurice hadden het droog én gezellig in de fietskar.
Een gezellige markt, vrij groot met vanalles en nog wat: kledij, honing, boerderijproducten, … Er is ook een overdekte markt waar je vers fruit, groenten, vis, vlees, … kan kopen. Supergezellig!
Door de regenbui waren we nogal laat aan het marktje toegekomen. We besloten daar te lunchen, en we kozen voor Le Café de la Place. We kregen een vrij beperkte kaart, maar we hadden snel gekozen. Het eten wat we kregen was eerlijk, prijs-kwaliteit zeker oké en ook grote porties (wij zijn grote eters en hadden meer dan voldoende). Toen we een potje mayonaise vroegen zei de uitbater dat er een supplement wordt aangerekend voor de mayo, de ketchup was wel gratis. De mayonaise was huisgemaakt en dat was de reden… nu het was ook hele lekkere mayonaise, dus we hadden dat kleine supplement er wel voor over. Het potje werd uitgekuist met een stukje brood, dat zegt voldoende 😉
Maurice zit op dit moment in zijn pipi/kaka-fase: alles waar hij commentaar op heeft is pipi of kaka. Er zijn enkele internationale woorden, die iedereen verstaat. *kaka* is er een van. Ik kon wel door de grond zakken van schaamte. De ober ging er heel vlotjes mee om, ook met onze kinderen trouwens. Want ze hadden energie te veel. We zaten er goed, op het restaurant.
We kozen een andere weg naar “huis” (aka de mobilhome) … met iets meer fietspaden. Alies reed dit keer, en Céleste nam naast Maurice plaats in de fietskar. ‘Thuis’ aangekomen was het stillaan tijd om op te ruimen want we gingen op zoek naar Odette …
