Han Sur Lesse

The Maiden Trip … Altijd spannend.

We hadden het verleden al met huur-alkoven en semi-integraal motorhomes gereden, maar een “echte” integraal, was toch nog even wat anders. Wat direct aanpassen is: je passagier kan niet meer even snel uitstappen, want er is helemaal geen deur meer aan die kant van de motorhome. Helemaal rondlopen is dus de boodschap ;). Of als bestuurder zelf even uitstappen 😀

Maar, het gevoel van ruimte is overal aanwezig. Als belangrijkste: je hebt absoluut niet het gevoel dat je met een camionette aan het rijden bent. Het voordeel is: de mobilhome is overal even breed, wat het inschatten van bepaalde obstakels gemakkelijker maakt.

Maar dus, de eerste trip! Bij Vanomobil hadden ze ons aangeraden voor de eerste niet te ver weg te rijden. Het is en blijft een grote manuele operatie om een camper te bouwen, dus hier en daar kunnen er nog zaken loskomen, niet goed afgewerkt zijn of een onduidelijke bediening hebben. Je wil niet ergens in het koude Noorden zitten en beseffen dat de verwarming toch niet helemaal werkt.

Daarom: Han Sur Lesse. Bij velen bekend van de grotten van Han wat een bekend toeristisch oord was in de jaren 90 en 2000 (tenminste, dat dachten we). Daarna, hoorden we er eigenlijk nog weinig over.
We hadden ons dus verwacht aan een teloorgegaan Ardens dorpje, met 1 publiekstrekker (de grotten) en wat verouderde brasserie’kes. Toevallig hadden ze er ook een camperplek (Laagseizoen: 9€ per dag, incl drinkwater, afvalwater lozen en elektriciteit) voor een 40tal mobilhomes. De kans leek ons klein dat die allemaal volzet zouden zijn.

Thuis vertrokken om 19u30 en daar aangekomen rond 21u30. Op de camperplek stonden een 15tal andere mobilhomes. Aangezien het al laat was, was er nog weinig beweging te zien. We nemen het niemand kwalijk. Hopelijk hebben de andere bewoners daar niet te veel last gehad. Ook voor kindjes was het een hele aanpassing, met verschillende “kannislapen”, “wilnislapen” en andere schreeuwpartijen als gevolg.

Klokslag 8 uur: Kinderen wakker. Het kan beter, maar ook veel slechter. Snel brood gaan zoeken (Spar: Check) en ontbijten. Tussendoor, rond 9u30, kwam de gemeentebeambte ook nog even afrekenen (zoek dus niet zoals ons een halve nacht naar een automaat). De beambte neemt alleen cash geld aan, maar betalen kan ook achteraf in het VVV kantoor op het kerkplein. Ze komt trouwens ’s avonds rond 7u nogmaals langs voor de campers die die dag zijn aangekomen ook netjes te laten betalen voor hun standplaats. 9€ is helemaal niet overdreven. Naast de voorzieningen (water, afvalcontainers, loosplek en electriciteit) is de plek ook uitgerust met paaltjes om je aanhanger correct even weg te hangen. Dat heb ik nog niet vaak gezien.

Om 10u gaan dan de deuren van de grotten open. Gezien onze verwachtingen, vonden we het er redelijk druk, zeker voor zo’n druilerige ochtend. Met je abonnement van de Zoo van Antwerpen krijg je 40% korting, met je lerarenkaart is het zelfs helemaal gratis. Wij gaan alvast voor de HanPas (grotten, Museum en Wildpark). Beginnen doen we bij de grotten. Helaas is het treintje in onderhoud (de treinsporen), maar brengt een safari-vrachtwagen ons naar het begin van de grotten. Leuk om te weten: Ook honden mogen mee in de grotten. Daar begint de afdaling, die iedereen gedaan heeft toen ze klein waren. 508 treden, naar boven en naar beneden, maar eigenlijk, valt het allemaal wel mee. En dat ze helemaal mee zijn met hun tijd, bewijzen ze ook in de grotten: in de grootste kamer werd een hele licht, projectie en lasershow gebouwd. Heel knap, voor jong en iets minder jong.
Wat we mistten? De bootjes op het einde ;). Om veiligheidsredenen zijn de bootjes vervangen door een hangbrug. Geen hoofden meer die tegen het plafond botsen ;). Het kanonschot? Dat is er gelukkig nog steeds. #nostalgie

In de namiddag trekken we er op uit in het dierenpark. We hebben 2 keuzes: Toeristgewijs in een van de vrachtwagens door het park gereden worden of te voet langs alle perken om de dieren iets dichterbij te bekijken. Wij kiezen (ondanks de 508 treden in de voormiddag) voor optie 2. Rendieren, everzwijnen, wolven, hertjes, uilen, allemaal passeerden ze op ons pad, tot waar de Lesse verdwijnt in de berg om door de grotten te stromen. Daar pakken we het busje (te voet kon ook, maar Céleste was echt wel stikkapot) tot aan de de eindhalte van het park. En dan beseften we: het is beter om eerst het dierenpark te doen en daarna de grotten. Dat bespaart echt wel tijd. (Maar niet handig als je een hond bij hebt…)

Ten slotte: eten deden we in Taverne du Centre. Eerlijke en vooral lekkere keuken. Een aanrader? Het everzwijn ;).

Terug naar de mobilhome met 4 heel vermoeide, maar dolgelukkige kids. Een korte blik naar de sterren kon er nog net af voor het licht definitief uitging die dag!